บทที่ 80 ระวี-ลุค [3]

“นายจะทำอะไร” คนตัวสูงก้าวเข้าไปข้างหน้า ระวีถอยหลังไปทีละก้าวด้วยใจที่หวาดหวั่นจนแผ่นหลังชิดติดผนัง ไม่สามารถถอยหนีได้อีก

“…” ไม่มีเสียงใดออกมาจากคนปากหนัก ระวีมองคนตรงหน้าทุกขณะที่เขาค่อย ๆ โน้มใบหน้าลงมา หัวใจของเธอเต้นโครมครามไร้จังหวะ เต้นแรงจนเธอกลัวว่ามันจะหลุดออกมาจากอก เธอหลับตาปี๋คิดว่าเขา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ